Upadłość wspólnika sp. jawnej jako przyczyna rozwiązania spółki

Izabela Rajczyk        23 kwietnia 2016        2 komentarze

Upadłość wspólnika sp. jawnejPrzepisy kodeksu spółek handlowych wyraźnie określają sytuacje, w których może nastąpić rozwiązanie spółki jawnej. Wśród enumeratywnie wyliczonych przyczyn rozwiązania spółki przepisy wskazują na „ogłoszenie upadłości wspólnika” (art. 58 pkt 4 KSH). Przyczyna ta ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że wspólnicy nie mogą skutecznie postanowić, że przyczyna ta nie spowoduje rozwiązania spółki jawnej.

Jedyną możliwość jaką mają wspólnicy, w przypadku ogłoszenia upadłości wspólnika  (tj. wystąpienia przyczyny powodującej rozwiązanie spółki z mocy ustawy), to uwzględnienie w umowie spółki lub w odrębnej umowie, że spółka będzie trwać nadal pomiędzy pozostałymi wspólnikami.

Zaistnienie przyczyn rozwiązania spółki wymienionych w art. 58 KSH nie powoduje zakończenia bytu prawnego spółki jawnej. W myśl art. 84 ust. 2 KSH rozwiązanie spółki następuje z chwilą wykreślenia jej z rejestru.

Poczytaj o syndyku – kim jest i czym się zajmuje >>

Postępowanie likwidacyjne w spółkach jawnych ma charakter fakultatywny. Wspólnicy w przypadku zajścia przyczyn rozwiązania spółki mogą przeprowadzić likwidację według zasad przewidzianych w przepisach KSH bądź też uzgodnić inny sposób zakończenia działalności spółki.

Porozumienie w sprawie zakończenia działalności spółki, po zaistnieniu powodu rozwiązania spółki, będzie miało najczęściej miejsce w przypadku, gdy wspólnicy nie są skonfliktowani, a majątek spółki da się podzielić bez przeprowadzania szczegółowego postępowania likwidacyjnego.

Należy przyjąć, że w razie upadłości wspólnika, skutkującej rozwiązaniem spółki, porozumienie o zakończeniu jej działalności powinno zostać podpisane przez pozostałych wspólników. W razie upadłości likwidacyjnej wspólnicy ci powinni uzyskać zgodę syndyka, a w razie upadłości układowej, jeśli upadły wspólnik został pozbawiony zarządu, zgodę zarządcy powołanego w tym postępowaniu (przepis art. 67 § 1 KSH wymaga jedynie zgody syndyka, a nie przewiduje udzielenia zgody przez zarządcę w przypadku upadłości układowej – sytuacja ta stanowi lukę prawną, którą należy usunąć w drodze analogii prawa).

Poczytaj upadłości a podatku dochodowym >>

Z kolei w razie upadłości układowej, gdy zarząd pozostaje w gestii upadłego wspólnika, stroną porozumienia zastępującego likwidację powinien być upadły wspólnik, przy czym z mocy przepisów PrUpN zawarcie porozumienia o zwinięciu działalności spółki, w której on uczestniczył, wymaga – jako czynność przekraczająca zwykły zarząd majątkiem upadłego – zgody nadzorcy sądowego (art. 76 ust. 3 PrUpN). Upadły wspólnik zachowuje w tym przypadku stanowisko likwidatora, chyba że umowa spółki lub uchwała wspólników stanowi inaczej.

***

Zdjęcie: Nik MacMillan

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 516-157-093 e-mail: i.rajczyk@br-kancelaria.com

Kiedy sąd oddali wniosek o upadłość konsumencką?

Izabela Rajczyk        12 marca 2016        Komentarze (1)

Jeden z moich ostatnich wpisów dotyczący upadłości konsumenckiej (zobacz: upadłość konsumencka jak jest a jak będzie od 2016 roku) cieszy się bardzo dużym zainteresowaniem czytelników. Otrzymuje dużo zapytań z tej tematyki, dlatego dziś chciałabym szerzej napisać na temat oddalenia przez sąd wniosku o upadłość konsumencką.

Sąd, rozpoznając wniosek o upadłość konsumencką, przede wszystkim bada przyczyny zaistnienia oraz pogłębienia stanu niewypłacalności dłużnika. Jeżeli sąd ustali, że przyczyny te wynikają z zawinionego działania dłużnika lub przynajmniej jego rażącego niedbalstwa, to wniosek zostanie oddalony.

Poczytaj o restrukturyzacji zamiast upadłości >>

Sąd oddali wniosek także w sytuacji:

  • gdy w okresie 10 lat przed złożeniem wniosku względem dłużnika zostało umorzone postępowanie upadłościowe z przyczyny innej niż na wniosek samego dłużnika;
  • gdy dłużnik nie wykonał planu spłaty, w efekcie czego został on umorzony;
  • gdy dłużnik pomimo posiadania takiego obowiązku, nie złożył w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości – warunek dotyczy przedsiębiorców (tj. prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą), którzy nie złożyli wniosku bądź złożyli go z przekroczeniem terminu ustawowego a także osób uprawnionych do reprezentacji przedsiębiorców (np. prezes spółki z o.o.);
  • gdy dokonał czynności prawnej, która została uznana przez Sąd za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli – np. darowizna nieruchomości na rzecz osób bliskich celem uniknięcia egzekucji z tego składnika majątkowego.

Wskazane powyżej przesłanki nie mają jednak charakteru bezwzględnego. Sąd może, pomimo ich zaistnienia w wyjątkowych sytuacjach, przeprowadzić postępowanie upadłościowe konsumenckie jeżeli uzna, że przeprowadzenie takiego postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 516-157-093 e-mail: i.rajczyk@br-kancelaria.com

Zdolność restrukturyzacyjna a zdolność upadłościowa

Izabela Rajczyk        21 lutego 2016        Komentarze (1)

Podmioty uprawnione do wystąpienia z wnioskiem upadłościowym i restrukturyzacyjnym zostały przez ustawodawcę bardzo podobnie usystematyzowane.

Zarówno zdolność upadłościową jak i restrukturyzacyjną posiadają takie podmioty jak:

  • przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego tzn. osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne którym ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadzące we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.
  • spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjne nieprowadzące działalności gospodarczej, dotyczy to spółek kapitałowych w stadium organizacji, które nie prowadzą działalności gospodarczej a zatem nie mieszczą się w kodeksowej definicji przedsiębiorcy. Mogą one jednak zaciągać zobowiązania, jak również nabywać majątek. Ustawodawca uznał więc, iż konieczna jest ochrona wierzycieli, którzy mogą dokonywać czynności prawnych odpłatnych z tego rodzaju podmiotami.
  • wspólnicy spółek osobowych odpowiadający za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem wszyscy wspólnicy spółki jawnej, komplementariusze w spółce komandytowej i komandytowo – akcyjnej.
  • wspólnicy spółek partnerskich.

Podmioty posiadające zdolność restrukturyzacyjną a nieposiadające zdolności upadłościowej:

  • publiczne samodzielne zakłady opieki zdrowotnej,
  • instytucje i osoby prawne utworzone w drodze ustawy, chyba że ustawa ta stanowi inaczej oraz utworzone w drodze obowiązku nałożonego ustawą,
  • osoby fizyczne prowadzące gospodarstwo rolne, które nie prowadzą innej działalności gospodarczej lub zawodowej,
  • uczelnie

W komentarzach do ustawy prawo restrukturyzacyjne czytamy, iż brak możliwości przyznania powyższym podmiotom zdolności upadłościowej nie może być przeszkodą przyznania im zdolności restrukturyzacyjnej. Wynika to z interpretacji art. 2 u.p.r., którego charakter jest wyłącznie kierunkowy, a zatem nie ogranicza zdolności restrukturyzacyjnej do podmiotów którym grozi postępowanie upadłościowe.

W przypadku zdolności upadłościowej posiadają ją jedynie dłużnicy niewypłacalni (zobacz: nowa definicja niewypłacalności dłuznika).

Natomiast w przypadku restrukturyzacji, zdolność do jej przeprowadzenia posiadają nie tylko podmioty niewypłacalne w rozumieniu ustawy prawo upadłościowe, ale również podmioty zagrożone niewypłacalnością. To znaczy takie których sytuacja ekonomiczna wskazuje, że w niedługim czasie mogą stać się niewypłacalne. Ustalenie zagrożenia niewypłacalnością jest możliwe jedynie pod warunkiem precyzyjnego planowania wydatków i przychodów. I właśnie kwestia zagrożenia niewypłacalnością jest podstawową różnicą między zdolnością upadłościową a zdolnością restrukturyzacyjną.

Poczytaj też o restrukturyzacji zamiast upadłości >>

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 516-157-093 e-mail: i.rajczyk@br-kancelaria.com

Nowa definicja niewypłacalności dłużnika

Izabela Rajczyk        07 lutego 2016        Komentarze (0)

W jednym z ostatnich moich wpisów Restrukturyzacja zamiast upadłości wspominałam, iż zmianie uległa definicji niewypłacalności dłużnika. Dziś trochę więcej na ten temat.

Zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem art. 11 Prawa Upadłościowego, dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych.

Wcześniejszy stan prawny niewypłacalność dłużnika utożsamiał z niewykonywaniem swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Ówczesna definicja niewypłacalności miała ten skutek, że każdy wierzyciel posiadający wierzytelność z tytułu niezapłaconej faktury mógł wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Dla określenia, czy dłużnik jest niewypłacalny, nieistotne było, czy nie wykonuje wszystkich zobowiązań pieniężnych czy też tylko niektórych z nich. Mało znaczący był również rozmiar niewykonywanych przez dłużnika zobowiązań. Niewykonywanie zobowiązań o niewielkiej wartości w istocie prowadzić mogło do ogłoszenia upadłości.

Nowa definicja kładzie nacisk na badanie stanu ekonomicznego dłużnika, przełamując nieco praktykę sądów polegająca na badaniu tylko formalnej strony pojęcia niewypłacalności. Domniemywa się przy tym, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące. Jest to domniemanie wzruszalne, pozwala to dłużnikowi wykazać, że sam fakt niewykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych przez okres przekraczający trzy miesiące nie oznacza, że na trwałe utracił on zdolność do ich wypełnienia

Zgodnie z ust. 2, dłużnik będący osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość jego majątku,  a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące.

W porównaniu z wcześniejszym stanem prawnym, ustawodawca określił czas trwania nadwyżki zobowiązań nad aktywami, który ma znaczenie z punktu widzenia spełnienia przesłanek ogłoszenia upadłości. Doprecyzował również, że do majątku, o którym mowa w art. 11 ust. 2, nie wlicza się składników niewchodzących w skład masy upadłości, zobowiązań przyszłych i warunkowych, a także zobowiązań wobec wspólnika albo akcjonariusza z tytułu pożyczki lub innej czynności prawnej o podobnych skutkach, w szczególności dostawy towaru z odroczonym terminem płatności, dokonanej na rzecz upadłego będącego spółką kapitałową w okresie pięciu lat przed ogłoszeniem upadłości, wraz z odsetkami.

Przepis art. 11 ust. 5 formułuje tzw. domniemanie bilansowe, które określa, że zobowiązania pieniężne dłużnika przekraczają wartość jego majątku, jeżeli zgodnie z bilansem jego zobowiązania, z wyłączeniem rezerw na zobowiązania oraz zobowiązań wobec jednostek powiązanych, przekraczają wartość jego aktywów, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące.

Ustawodawca w art. 11 ust. 6 wprowadził nową podstawę do oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Sąd może zatem oddalić wniosek, jeżeli nie ma zagrożenia utraty przez dłużnika zdolności do wykonywania jego wymagalnych zobowiązań pieniężnych w niedługim czasie. Interpretacja nieostrego pojęcia niedługiego czasu należeć będzie do oceny sadu. Kompetencję tę, potraktować należy,  jako rozwiązanie dobre, miarodajne dla różnych grup podmiotów wobec których może zostać ogłoszona upadłość.

Warto podkreślić, że do spółek osobowych w rozumieniu KSH, w których co najmniej jednym wspólnikiem odpowiadającym za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem jest osoba fizyczna stosujemy jedynie przesłankę niewypłacalności wyrażoną w art.11 ust. 1 i idące za nią domniemanie z ust. 1a. Wynika z tego, że spółka osobowa jest niewypłacalna, jeżeli utraciła zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, przy domniemaniu, że opóźnienie w wykonaniu zobowiązań spółki przekracza okres trzech miesięcy.

Reasumując, zmiany wprowadzone w nowej definicji niewypłacalności odpowiadają potrzebom obrotu gospodarczego. Dzięki nowelizacji sam brak zapłaty nie jest wyraźnym sygnałem niewypłacalności dłużnika i bezwzględną przesłanką ogłoszenia upadłości. Sąd będzie zobowiązany zbadać sytuację ekonomiczną i stan finansów dłużnika, w tym jego płynność finansową i wysokość zadłużenia. Nieść będzie to jednak ryzyko dla wierzyciela składającego wniosek o ogłoszenie upadłości, ponieważ dzięki zastosowaniu domniemań wzruszalnych dłużnikowi ułatwia się drogę do ochrony swego majątku przed ogłoszeniem upadłości.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 516-157-093 e-mail: i.rajczyk@br-kancelaria.com

Czy prawo restrukturyzacyjne zapewnia ochronę przed komornikami?

Izabela Rajczyk        02 lutego 2016        Komentarze (1)

Kwestia  zawieszenia lub umorzenia postępowania egzekucyjnego w prawie restrukturyzacyjnym jest ostatnio często poruszana przez klientów zainteresowanych prawem restrukturyzacyjnym.

Faktycznie nowe prawo restrukturyzacyjne stanowi swoisty parasol ochronny przed toczącymi się egzekucjami komorniczymi. Cel takiego rozwiązania jest prosty: umożliwienie dłużnikowi wynegocjowania ze swoimi kontrahentami optymalnego układu w warunkach względnego spokoju, przy niezakłóconym funkcjonowaniu przedsiębiorstwa.

Praktycznie każde postępowanie restrukturyzacyjne zapewnia ochronę przed egzekucją. W przypadku postępowania o zatwierdzenie układu, zgodnie z art. 170 p.r., postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko dłużnikowi w celu zaspokojenia wierzytelności objętych układem ulegają umorzeniu z mocy prawa z dniem uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego układ.

W przypadku przyspieszonego postępowania układowego oraz postępowania układowego, postępowanie egzekucyjne dotyczące wierzytelności objętej z mocy prawa układem, wszczęte przed dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego, ulegają zawieszeniu z mocy prawa z dniem otwarcia postępowania (art. 259 i 269 p.r.).

W postępowaniu sanacyjnym, zgodnie z art. 312 p. r., postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku dłużnika wchodzącego w skład masy sanacyjnej wszczęte przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem otwarcia postępowania.

Prawo restrukturyzacyjne rozstrzygnęło ponadto budzącą dotychczas w praktyce wątpliwość: czy wierzyciel nieobjęty układem może prowadzić postępowanie egzekucyjne? w obecnym stanie prawnym brak było zgodności poglądów, czy w razie wszczęcia postępowania upadłościowego wierzyciel rzeczowy (np. bank) może prowadzić egzekucję wyłącznie z majątku, który jest przedmiotem zabezpieczenia  (np. z nieruchomości obciążonej hipotekę), czy też z całego majątku dłużnika (np. także z rachunków bankowych).

Przepisy prawa restrukturyzacyjnego rozstrzygnęły ów spór na korzyść dłużnika – przedsiębiorcy. Ustawodawca doszedł bowiem do wniosku, ze zezwolenie zabezpieczonemu wierzycielowi na prowadzenie nieograniczonej egzekucji również z innych (niezabezpieczonych) składników majątku stanowi zbyt daleko idące uprzywilejowanie.

Obecnie zatem wierzyciel rzeczowy ma możliwość skierowania egzekucji wyłącznie do przedmiotu zabezpieczenia, co pozostaje w zgodzie z założeniami prawa restrukturyzacyjnego oraz daje nadzieję na pozytywną realizację jego celów.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 516-157-093 e-mail: i.rajczyk@br-kancelaria.com

Pierwszeństwo restrukturyzacji przed upadłością

Izabela Rajczyk        26 stycznia 2016        Komentarze (0)

Poprzednim razem pisałam o nowościach w prawie upadłościowym, więc dziś chciałabym  powrócić do tematyki restrukturyzacji. Prawo restrukturyzacyjne ustanawia zasadę pierwszeństwa restrukturyzacji przed likwidacją. Wskazuje, że w przypadku zgłoszenia wniosku restrukturyzacyjnego i wniosku o ogłoszenie upadłości sąd w pierwszej kolejności rozpozna wniosek restrukturyzacyjny.

W mojej ocenie wprowadzenie niniejszej zasady daje możliwość realizacji celu postępowania restrukturyzacyjnego jakim jest pomoc i odbudowa przedsiębiorstwa poprzez uniknięcie upadłości.

W celu zagwarantowania takiego rozwiązania niezwłocznie po powzięciu przez sąd restrukturyzacyjny wiadomości o złożeniu wniosku o ogłoszeniu upadłości zawiadomi on sad upadłościowy o złożeniu wniosku restrukturyzacyjnego. Sad upadłościowy co do zasady wstrzymuje rozpoznanie wniosku o ogłoszenie upadłości do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie wniosku restrukturyzacyjnego.

Dokładnie ta sama zasada została powielona w art. 9 b prawa upadłościowego. Ponadto art. 9a prawa upadłościowego zabrania ogłoszenia upadłości w trakcie trwania postępowania restrukturyzacyjnego. Dzięki temu przepisowi upadłość względem dłużnika nie może zostać ogłoszona w okresie od otwarcia do zakończenia lub prawomocnego umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego.

Od powyższych unormowań ustawa przewiduje jednak wyjątki, ponieważ w sytuacji gdy wstrzymaniu rozpoznania wniosku upadłościowego sprzeciwia się interes ogółu wierzycieli, sąd upadłościowy wydaje postanowienie o przejęciu wniosku restrukturyzacyjnego do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia jednym postanowieniem.

Powyższa regulacja, przyznająca pierwszeństwo postępowaniom restrukturyzacyjnym względem postępowania upadłościowego, jest więc w pełni uzasadniona i wpisuje się w realizowaną przez prawo restrukturyzacyjne politykę nowej szansy.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 516-157-093 e-mail: i.rajczyk@br-kancelaria.com

Przygotowana likwidacja czyli tzw. pre pack

Izabela Rajczyk        19 stycznia 2016        Komentarze (0)

Przygotowana likwidacja nie była wcześniej znana prawu upadłościowemu i naprawczemu. Została obecnie uregulowana poprzez dodanie działu VII do ustawy prawo upadłościowe (art. 56a i następne). W licznych opracowaniach oraz komentarzach nazywana jest z angielskiego likwidacją pre – pack. .

Podstawowym założeniem procedury „pre-pack” jest przekonanie, że lepiej szybko sprzedać działające przedsiębiorstwo, którego działalność będzie kontynuowana przez nabywcę niż prowadzić długotrwałe postępowanie upadłościowe licząc na korzystną sprzedaż majątku (np. w przetargach).

Likwidacja pre – pack polega na sprzedaży przedsiębiorstwa upadłego lub jego zorganizowanej części lub składników majątkowych stanowiących znaczną część przedsiębiorstwa na warunkach określonych we wniosku dołączonym do wniosku o ogłoszenie upadłości. Mianowicie dłużnik do wniosku o ogłoszenie upadłości może załączyć wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub jego składników.

Ustawodawca wymaga aby do tego wniosku załączony został również opis i oszacowanie składników objętych wnioskiem sporządzony przez biegłego sądowego oraz warunki sprzedaży zawierające co najmniej wskazanie ceny oraz nabywcy. Wszystko to w celu umożliwienia sądowi przeanalizowania, czy proponowana cena jest wyższa niż kwota możliwa do uzyskania w postępowaniu upadłościowym pomniejszona o koszty postępowania. Wnioskodawcą może być zarówno dłużnik, jak i wierzyciel wnioskujący o upadłość swojego dłużnika. Trudno jednak wyobrazić sobie aby ów wniosek został złożony przez wierzyciela i opracowany bez udziału dłużnika.

Należy zaznaczyć, iż w pewnych okolicznościach sąd ma obowiązek uwzględnić złożony wniosek. Zgodnie z art. 56c ust. 1 p.u. wniosek podlega obligatoryjnemu uwzględnieniu w przypadku, kiedy cena jest wyższa niż kwota możliwa do uzyskania w postępowaniu upadłościowym przy likwidacji na zasadach ogólnych, pomniejszona o koszty postepowania, które należałoby ponieść w związku z likwidacją w takim trybie.

W mojej opinii atrakcyjność nowego rozwiązania polega zwłaszcza na zachowaniu ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa, pozwalając przy tym uzyskać możliwe najkorzystniejszą cenę sprzedaży.

Na zakończenie warto zauważyć, że instytucja prepaków wpisuje się również w ideę ustawodawcy zmierzającą do maksymalnego skrócenia czasu trwania postępowania, a przez to zmniejszenie jego kosztów. Dotychczasowa praktyka upadłościowa pokazuje bowiem, że próby sprzedaży przez syndyka przedsiębiorstwa upadłego (jako całości lub części) zazwyczaj kończą się niepowodzeniem, zmuszając syndyka do sprzedaży poszczególnych jego składników majątku. Wydaje się, że w przypadku sprawnie przeprowadzonej „przygotowanej likwidacji” okres postępowania ma szansę ulec skróceniu z kilkunastu miesięcy do kilku tygodni, z oczywistą korzyścią zarówno dla dłużnika, jak i wierzyciela.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 516-157-093 e-mail: i.rajczyk@br-kancelaria.com

Centralny Rejestr Restrukturyzacji i Upadłości

Izabela Rajczyk        12 stycznia 2016        8 komentarzy

Prawo restrukturyzacyjne powołuje do życia Centralny Rejestr Restrukturyzacji i Upadłości. Zgodnie z ustawą ma on służyć zamieszczaniu i obwieszczaniu postanowień, zarządzeń, dokumentów i informacji dotyczących postępowań restrukturyzacyjnego i upadłościowego, a precyzyjniej mówiąc danych w nich zawieranych.

Rejestr ma również umożliwiać składanie pism i dokumentów oraz dokonywanie doręczeń. Za pomocą portalu udostępniane będą wzory pism procesowych i dokumentów określonych w ustawie. Co za tym idzie Centralny Rejestr Restrukturyzacji i Upadłości ma za zadanie wspomagać organizację pracy i prowadzenie postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego.

Rejestr prowadzony będzie w systemie teleinformatycznym administrowanym i udostępnianym przez Ministra Sprawiedliwości. Za pomocą rejestru będzie się można dowiedzieć, która spółka oraz jaka osoba fizyczna jest w upadłości, czy jest wobec nich prowadzone postępowanie restrukturyzacyjne, a także na jakim etapie się ono znajduje. Ponadto portal zastąpi standardową wymianę korespondencji między sędziami, doradcami restrukturyzacyjnymi oraz pozostałymi uczestnikami postępowania, co zdecydowanie przyspieszy proces postępowania. Jednocześnie za jego pomocą każdy zainteresowany będzie mógł wyszukać wzory pism i formularzy wymaganych w trakcie stosownych postępowań.

Mówiąc prościej ma to być po prostu wyszukiwarka prowadzonych spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych, zawierająca wykaz doradców restrukturyzacyjnych, informacje o wszystkich postępowaniach restrukturyzacyjnych i upadłościowych.

Z uwagi na fakt, że w CRRiU publikowane będą wszelkie informacje dotyczące postępowań, zaprzestanie się publikowania ich w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz lokalnej prasie, co pozwoli obniżyć koszty prowadzonych postępowań.

Centralny Rejestr Restrukturyzacji i Upadłości będzie zatem pełnił cztery funkcje: rejestru, informacyjną, komunikacyjną oraz portalu orzeczniczego. Korzystanie z CRRiU ma być bezpłatne.

Zmiana ta wydaje się potrzebna i z pewnością przyniesie wiele korzyści, jednak musimy jeszcze na nią zaczekać. Przepis wprowadzający CRRiU wchodzi w życie dopiero z dniem 1 lutego 2018 r.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 516-157-093 e-mail: i.rajczyk@br-kancelaria.com

RESTRUKTURYZACJA zamiast upadłości

Izabela Rajczyk        09 stycznia 2016        17 komentarzy

Z dniem 1 stycznia 2016 roku weszła w życie nowa ustawa Prawo restrukturyzacyjne. Poniżej znajdziesz krótkie podsumowanie najważniejszych kwestii prawnych poruszonych przez ustawę restrukturyzacyjną.

Procedury restrukturyzacyjne

Nowe przepisy są wyrazem krytycznego spojrzenia na dotychczas obowiązujące w polskim porządku prawnym zasady i procedury wdrażane wobec podmiotów, które znalazły sie w tarapatach finansowych. Przede wszystkim zmienia się filozofia postępowania wobec przedsiębiorców zagrożonych niewypłacalnością. Miejsce dotychczasowej ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze zajmą dwa odrębne akty prawne: prawo restrukturyzacyjne i prawa upadłościowe (priorytety to naprawa i oddłużenie).

Ustawodawca na pierwszy plan wysuwa politykę nowej szansy poprzez wprowadzenie do systemu prawnego wachlarza procedur naprawczo – oddłużeniowych (cztery procedury restrukturyzacyjne) tj. postępowanie o zatwierdzenie układu, przyspieszone postępowanie układowe, postępowanie układowe i postępowanie sanacyjne. Przedsiębiorca będzie mógł wybrać procedurę optymalną do swojej sytuacji.

Restrukturyzacja firmy przed jej upadłością

Wprowadzone z dniem 1 stycznia 2016 roku Prawo restrukturyzacyjne ustanawia zasadę pierwszeństwa restrukturyzacji przed likwidacją. Wskazuje, że w przypadku zgłoszenia wniosku restrukturyzacyjnego i wniosku o ogłoszenie upadłości sąd w pierwszej kolejności rozpozna wniosek restrukturyzacyjny.

Nowe prawo restrukturyzacyjne będzie stanowiło swoisty „parasol ochronny” przed toczącymi się egzekucjami komorniczymi (ochrona przed komornikami). Cel takiego rozwiązania jest prosty: umożliwienie dłużnikowi wynegocjowanie ze swoimi kontrahentami optymalnego układu/porozumienia w warunkach spokoju przy niezakłóconym funkcjonowaniu przedsiębiorstwa.

Swoistą nowością ustawy jest instytucja układu częściowego. Dla skutecznej restrukturyzacji przedsiębiorstwa nie zawsze konieczne jest zawarcie układu ze wszystkimi wierzycielami. Niekiedy wystarczy porozumienie z największymi.

RESTRUKTURYZACJA zamiast upadłości

Pomoc publiczna dla restrukturyzowanej firmy

Prawo restrukturyzacyjne zawiera także przepisy dające możliwość uzyskania przez przedsiębiorcę pomocy publicznej. Pomoc publiczna może zostać przyznawana na cele związane z planem restrukturyzacyjnym. Uzyskanie pomocy zwiększy przedsiębiorcy szanse na powrót do rynkowej rywalizacji ale uzyskanie pomocy nie będzie łatwe.

Poczytaj o restrukturyzacji w kontekście podatku dochodowego >>

Na uwagę zasługuje zmiana definicji niewypłacalności. Umożliwi ona przedsiębiorcom elastyczne reagowanie na przejściowe problemy przedsiębiorstwa dzięki odejściu od nierealistycznego kryterium dwóch niezapłaconych w terminie faktur jako podstawy do ogłoszenia upadłości. Dzięki odsunięciu widma upadłości przedsiębiorcy powinni odważniej i wcześniej przystępować do restrukturyzacji, do czego dodatkową zachętą będzie także oddzielnie tych procedur.

Syndyk i doradca restrukturyzacyjny

Ewolucja prawa upadłościowego musiała dotknąć również syndyka, który w prawie restrukturyzacyjnym stanie się doradcą restrukturyzacyjnym. Nie będzie to tylko zmiana nazwy, gdyż o powierzeniu danej osobie funkcji nie będzie decydował już wyłącznie sąd, ale przede wszystkim wierzyciele i dłużnicy, gdyż to oni wielokrotnie będą wskazywali osoby do pełnia funkcji w konkretnym postępowaniu.

Doradca będzie kontrolował działalność dłużnika, wspomagał proces negocjacji i zawierania układu, a następnie jego realizacji.

Poczytaj o tym, kim jest Syndyk i czym się zajmuje >>

Rejestr Restrukturyzacji

Dobrym pomysłem jest powołanie Centralnego Rejestru Restrukturyzacji i Upadłości. Będzie zawierał m.in. wyszukiwarkę prowadzonych spraw restrukturyzacyjnych i upadłościowych, wykaz syndyków, doradców restrukturyzacyjnych, biegłych a także wzory pism i formularzy, wymaganych w trakcie postępowania. Zadaniem Centralnego Rejestru będzie zatem scentralizowanie informacji o wszystkich postępowaniach upadłościowych i restrukturyzacyjnych.  Planowany termin uruchomienia to luty 2018 r.

Podsumowując, ustawa Prawo restrukturyzacyjne to szansa aktywnej postawy przedsiębiorców w sytuacjach kryzysowych, z którymi praktycznie każdy przedsiębiorca ma do czynienia co kilka lat. Ważnym jest tylko, aby ze wsparcia korzystały firmy z zadyszką, a nie w stanie śmierci klinicznej.

Poczytaj też: Czy prawo restrukturyzacyjne zapewnia ochronę przed komornikiem?

***

Posłuchaj także poniżej, czym różni się prawo upadłość od restrukturyzacji. Jest to wypowiedź pana mecenasa Bartosza Sierakowskiego z kancelarii prawnej Zimmerman i Wspólnicy.

***

Zdjęcie: Helloquence

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 516-157-093 e-mail: i.rajczyk@br-kancelaria.com

DORADCA RESTRUKTURYZACYJNY – nowy zawód ?

Izabela Rajczyk        06 stycznia 2016        7 komentarzy

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że zdecydowanie tak. Nowy zawód, doradca restrukturyzacyjny, powołany do życia ustawą, która wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. i zmienia tym samym ustawę o licencji syndyka z dnia 15 czerwca 2007 r.

Więc kto to taki, ten doradca restrukturyzacyjny? W wielu artykułach czytamy „lekarz przedsiębiorstwa”. A ściślej rzecz ujmując profesjonalny podmiot (osoba fizyczna, bądź spółka prawa handlowego) posiadający stosowną licencję, którego głównym zadaniem jest ratowanie firmy i uzdrowienie jej sytuacji finansowej w taki sposób aby zapobiec upadłości.

Swoimi działaniami ma on kontrolować poczynania zadłużonego przedsiębiorcy, doradzać mu w zarządzaniu, wspomagać proces negocjacji i zawierania układu z wierzycielami. Natomiast w późniejszych etapach postępowania ma czuwać nad procesem realizacji zatwierdzonego przez sąd układu. Ustawodawca wychodzi z założenia, że doradca restrukturyzacyjny dzięki swojej wiedzy, doświadczeniu oraz praktycznemu przygotowaniu daje nadzieję na pozytywną realizację celów nowej ustawy.

Doradca restrukturyzacyjny ma być zawodem o charakterze komercyjnym. W odróżnieniu od syndyka, nadzorcy czy zarządcy sądowego ma funkcjonować nie tylko w ramach postępowania sądowego, ale także pozasądowego. Co za tym idzie kompetencje doradców będą znacznie szersze niż syndyków.

Osoba posiadająca licencję doradcy będzie mogła występować jako syndyk w postępowaniu upadłościowym, ale także będzie wykonywać tzw. czynności doradztwa restrukturyzacyjnego, czyli – doradzać przedsiębiorcom jak zrestrukturyzować firmę, jak pozyskać nowe finansowanie, doradca będzie ustalał kierunek działań, ale także wskazywał poszczególne czynności w firmie, które mogą zrestrukturyzować koszty.

Istotnym jest, że o wyborze doradcy nie będzie decydował wyłącznie sąd. Duży wpływ na jego powołanie mieć będą wierzyciele i zarządzający.

Jak już wyżej zostało wspomniane doradcą restrukturyzacyjnym będzie mogła zostać osoba, która uzyska stosowną licencję. Wydawana ona będzie na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Wydanie licencji poprzedzone będzie egzaminem państwowym. W zależności od postępowania doradca będzie występował pod nazwą nadzorcy układu, nadzorcy sądowego albo zarządcy.

Wprowadzając zawód doradcy restrukturyzacyjnego ustawodawca chce wprowadzić podział na osoby przeprowadzające likwidację przedsiębiorstwa w postępowaniu upadłościowym oraz przeprowadzające czynności związane z restrukturyzacją. Wynika to z faktu silnego kojarzenie osoby syndyka z upadłością przedsiębiorstwa. Jednakże na gruncie prawa restrukturyzacyjnego ustawodawca przyjął zasadę autonomicznego przyznania uprawnień doradcy wszystkim licencjonowanym syndykom. Jest to zabieg zrozumiały. Brak niniejszej zasady wiązałby się ze sparaliżowaniem postępowań restrukturyzacyjnych do chwili uzyskania licencji przez wystarczającą ilość doradców

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 516-157-093 e-mail: i.rajczyk@br-kancelaria.com